More servicesWindows Live
Sign in
 
 
Spaces home  Music in all mindProfileFriendsBlogMore Tools Explore the Spaces community

Music in all mind

No list items have been added yet.
View space
Mook
View space
== "BoW" ==
View space
(。^ ^ 。) naree
View space
Wichaya Keela
View space
kathisod
View space
ikavakung
View space
Spadez
View space
-- KaEw --

February 16

The Exception

สิ่งของต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเรา
     ล้วนแต่เป็นในสิ่งที่มันเป็น
          ไม่อาจจะเปลื่ยนแปลงมันได้
                 ถึงแม้จะพยายามเท่าไรก็ไร้ค่า

ความรู้สึกต่างๆ ที่อยู่ภายในตัวเรา
     ล้วนออกมากจากข้างในจากส่วนลึกๆ
          ไม่อาจเปลื่ยนแปลงมันได้
                 ถึงแม้จะคิดจะทำอย่างไรก็ไร้ค่า

บุคคลต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเรา
     ล้วนแสดงออกในสิ่งที่เค้าเป็น
          ไม่อาจเปลื่ยนแปลงมันได้
                 ถึงแม้จะอยากแค่ไหนก็ไร้ค่า

ความคิดต่างๆ ที่ออกมาจากตัวเรา
     ล้วนเกิดมาจากสิ่งที่ผ่าน สิ่งที่สะสมมา
           ไม่อาจเปลื่ยนแปลงมันได้
                 ถึงจะทำยังไงด้วยวิธีใดก็ไร้ค่า

อดีตต่างๆ ที่ภายมาของตัวเรา
     ล้วนเกิดขึ้นตามเหตุและผลของมัน
           ไม่อาจเปลื่ยนแปลงมันได้
                 ถึงอยากแก้แค่ไหนก็ไร้ค่า

แต่ไม่ว่าอะไร อย่างไหน หรือ ใคร ทุกอย่างมีข้อยกเว้น...
- น้ำเหลวๆ ยังคงมีวันแข็ง
- ก้อนหิน ยังมีวันละลาย
- ความสุข ยังแปรเปลื่ยน 
- ความทุกข์ ยังจางหาย
- การกำเนิด ยังมีการตาย
- ความแข็งแกร่ง ยังอ่อนแอ
- ความนุ่มนวล ยังทนทาน
- การมีผลแต่ ยังไร้เหตุ
- ประวัติศาสตร์ ยังคงดำเนิน
- อนาคต ยังมาไม่ถึง
         
แต่ไม่ว่าอะไร อย่างไหน หรือ ใคร ไม่สำคัญ...
ทุกอย่างอยู่ที่คุณในการสร้างข้อยกเว้นนั้นขึ้นมา...

ปล. การฝืนชะตากรรม, การปฎิวัติความรู้สึก, การค้นหาสิ่งที่สร้างเองได้ 
ปล. โลกนี้ยังคงมีความลับมากเกินไป
ปล. ใครว่างมาเล่นเกมกัน แต่ต้องใช้ใจเป็นคะแนน กับมีแค่ ความรู้สึกเป็นรางวัล
January 25

รอย-ดิน-สอ-บน-กระจก

Warning :
- โปรดอ่านคำเตือนทุกข้อก่อน
- โปรดอ่านทุกคำอย่างช้าๆ
- โปรดอ่านให้หมดไม่งั้นก็อย่าเริ่มอ่านเลยดีกว่า
(อ่านแค่ 2 วันแรกก็ได้ เพราะมันกำลังยาวขึ้นเรื่อยๆ)
- ใครไม่อยากรับรู้ก็อย่าอ่านเลยดีกว่า
เดียวมาว่าเขียนอะไรงงๆ อีก
- ข้อความจะไม่ค่อยสุภาพ
- ข้อความมีโอกาสกระทบจิตใจสูง
- ข้อความทั้งหมดเป็นแค่ความคิดในช่วงเวลาหนึ่ง
- ถ้าไม่สามารถทำตามได้ก็ปิดหน้านี้ไปนะ

Intro :
ตอนที่อารมณ์ไม่ดี อาจจะมีความคิดไหลออกมามากมาย
แต่ส่วนใหญ่ก็จะมีแต่ความคิดแง่ลบออกมา
แต่ถ้าจิตใจเรามั่นคงพอมันจะได้สิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อน
แล้วจะทำอะไรกับมันได้มังละเนี้ย
ต้องควบคุมไหม ต้องปล่อยวางไหม ต้องทำยังไง
ไม่มีใครสอนได้แต่ทุกคนเรียนรู้ได้

Draft :
เช่นสิ่งที่ควรอยู่แค่ในสมองก็ไหลออกมาเป็นตัวหนังสือได้
อันเนื่องจากการชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านจะได้ดังนี้(ข้อความข้างล่างถูกเขียนยามอารมณ์ไม่ปกติ)
------------------------------------------------------------------
สิ่งมีชีวิตที่หนึ่ง - เป็นอะไรเนี้ยลองดูตัวเองหน่อยนะว่าความคิดกะจิตใจมันตรงกันไหม
สิ่งมีชีวิตที่สอง - นิสัยรึว่าพฤติกรรมกันแน่เนี้ยสงสัยจิงๆ รู้แต่ว่าไม่ชอบเลย
สิ่งมีชีวิตที่สาม - ท่าจะเป็นเอามากนะ จะมาทดสอบอะไรเรารึป่าวเนี้ย
สิ่งมีชีวิตที่สี่ - ความเห็นไม่ตรงกันอยู่เสมอๆ แต่สงสัยว่าอะไรทำให้เป็นแบบนี้
สิ่งมีชีวิตที่ห้า - สิ่งที่อดทนและร้องเรียกหาตอนแรกมาจบแค่นี้หรอ
สิ่งมีชีวิตที่หก - มีความจริงใจ จริงรึป่าวเนี้ย เหมือนเพื่ออะไรบางอย่างซ่อนอยู่
สิ่งมีชีวิตที่เจ็ด - เหมือนมีความพยายามทำอะไรให้เหมือนเดิมเลย
สิ่งมีชีวิตที่แปด - เลิกพูดจาแบบนั้นได้ไหมขยะแขยงวะ ไม่ชอบ
สิ่งมีชีวิตที่เก้า - ไม่ไว้ใจก็ไม่ต้องมายิ้มให้ก็ได้นะ รู้สึกไม่ดีอะ
สิ่งมีชีวิตที่สิบ - ดีทุกอย่างแค่มีสิ่งที่เราไม่ชอบสุดๆ อยู่อย่างนึง
สิ่งมีชีวิตที่สิบเอ็ด - อยากช่วยนะแต่เราไม่รู้อะไรเลย ให้ได้แค่กำลังใจ
สิ่งมีชีวิตที่สิบสอง - วางตัวดีนะแต่ท่าจะลำบากใจน่าดูเลยเป็นไงมังเนี้ย
สิ่งมีชีวิตที่สิบสาม - ตกลงเป็นอย่างที่คนอื่นพูดจริงหรอ แต่เรายังไม่เชื่อยู่ดีแฮะ
สิ่งมีชีวิตที่สิบสี่ - คนๆเรามีความคิดอย่างนี้หรอ มองคนอื่นด้วยมุมมองนั้น
สิ่งมีชีวิตที่สิบห้า - ตัวเราเองถึงอารมณ์ไม่ดียังไงก็ยังยิ้มได้ : )

ปล. สิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีจิตใจแยกกันทั้งหมด หรือเรียกได้ว่ามีลมหายใจแยกออกจากกัน
ปล. โทษทีถ้าอะไรมันไปกระทบอีกสิ่งมีชีวิตนึง
ปล. ถ้าโกรธไปแล้วเราขอโทษไปก็คงไม่ช่วยอะไร
ปล. ถ้าพูดเล่นๆก็ใส่รหัสไปแต่ถ้ามีอะไรจริงจังก็มาตรงๆเลยดีกว่า
ปล. เพื่อนไม่มีคำว่ากฏเกณฑ์ โดนมากๆ แต่เรายังยกเลิกบางอย่างไม่ได้

ปล. ถ้าใครพร้อมถอดหน้ากาก ช่วยแสดงตัวออกมาหน่อยสิ
ปล. ใครว่างมาเล่นเกมกัน แต่เดิมพันด้วยความจริงใจกับความกล้า
ปล. รอยดินสอบนกระจกถึงจะเขียนติดแต่มันเหมือนจะลบออกง่ายเหลือเกิน
ปล. ทำไมคนเราต้องทรมารตัวเองกันด้วยนะ
                                                        เขียนเมื่อ January 25 2:35 AM
------------------------------------------------------------------
Detail :
ถ้าช่วงที่ปกติคงไม่ค่อยมี คำถาม/ข้อสงสัย/ความรู้สึก ต่อสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นออกเป็น
ตัวอักษร เพราะอะไรนะหรอ คงกลัวว่าผู้รับสารคงไม่พร้อม
ผู้รับสารคงอึดอึด ผู้รับสารคงไม่สบายใจ แต่ทุกอย่างก็เป็นแค่ความของคนๆนึง
คงมีแค่เพื่อนที่กฏเกณฑ์บางอย่างเท่านั้นที่จะรับสิ่งพวกนี้ได้(จาก ปล.ข้างบนมันขัดแย้งกันจริงๆเลย )

แล้วจะทำอะไรกับความคิดที่ไหลออกมาดีไหนลองหยุดหมุนแล้วมองรอบๆ สิ
สิ่งมีชีวิตที่หนึ่ง - นั้นคือสิ่งที่เค้าเป็น เค้าแค่ต้องการบางอย่าง ยอมรับความคิดคนอื่นสิ
สิ่งมีชีวิตที่สอง - มันจะเป็นอะไรก็ชังเถอะเรายังมีอะไรอีกหลายอย่างให้ชอบอยู่ดี
สิ่งมีชีวิตที่สาม - จะพยายามเข้าใจนะ เราพร้อมจะอยู่เป็นเพื่อนเสมอนะ
สิ่งมีชีวิตที่สี่ - ก็คงมีเหตุผลส่วนตัว อย่าไปยุ่งเลย ขอให้มีความสุขในวันข้างหน้าละกัน
สิ่งมีชีวิตที่ห้า - ในเมื่อเค้าตัดสินใจไปแล้ว ก็เคารพสิทธิ์ของเค้าหน่อยสิ
สิ่งมีชีวิตที่หก - อย่างน้อยตอนนี้ก็ทำให้คนอื่นมีความสุขอยู่แล้วจะห่วงอะไร
สิ่งมีชีวิตที่เจ็ด - จะสงสัยทำไมในเมื่ออะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
สิ่งมีชีวิตที่แปด - ไม่ชอบก็บอกไปตรงๆ สิแล้วจะได้มีการเปลื่ยนแปลง
สิ่งมีชีวิตที่เก้า - ทำไมต้องมองแง่ลบขนาดนี้เนี้ย หยุดคิดแบบนี้ไม่ดีเลย
สิ่งมีชีวิตที่สิบ - ก็อย่าเก็บสิ่งนั้นไว้ในใจ เพราะฉนั้นเค้าจะดีทุกอย่าง
สิ่งมีชีวิตที่สิบเอ็ด - พยายามทำแค่เท่าที่ทำได้ละกัน ทุกอย่างมีทางออกของมัน
สิ่งมีชีวิตที่สิบสอง - แล้วทุกอย่างจะดีเองหละ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
สิ่งมีชีวิตที่สิบสาม - เวลาเป็นสิ่งที่ใช้พิสูจน์ได้เหมือนกันนะ อย่ามีอคติสิ
สิ่งมีชีวิตที่สิบสี่ - เค้าแค่อาจจะไม่รู้จักอีกด้านนึงก็แค่นั้นนะ
สิ่งมีชีวิตที่สิบห้า - เพราะตัวเราเป็นอย่างนี้อยู่แล้วนะ

รอยดินสอบนกระจกถึงจะเขียนติดแต่มันเหมือนจะลบออกง่ายเหลือเกิน
แต่ถ้าเราเก็บรักษาไว้ดีๆ มันก็คงตราตรึงอยู่ตลอดไป...

ปล. ถึงจะห้ามความสงสัยกับอารมณ์ที่กระจัดกระจายไว้ได้ แต่ก็อยากรู้ความจริงของแต่ละสิ่งมีชีวิตอยู่ดี เพราะนิสัยเราเป็นอย่างนั้น
ปล. ถึงคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณจากใจเลยเนี้ย ถ้าเบี้ยงบนเป็นเพียงอักษรอันสับสนก็ลบออกจากสมองไป...
แค่อยากให้รู้ว่าทุกคนที่เรารู้จักเป็นสิ่งมีชีวิตที่คุ้มค่าต่อการจดจำจริงๆ
                                                        เขียนเมื่อ January 26 1:21 AM
-- Update สิ่งมีชีวิต --
- ขอบคุณสิ่งมีชีวิตที่ห้าที่ซื้อใจไปเยอะขนาดนี้
- กำลังรอสิ่งมีชีวิตที่สองพร้อมอยู่
- ข้อความถึงสิ่งมีชีวิตที่หกและเก้า "โทษทีนะช่วงนี้ สมอง negative สุดๆ"
- สิ่งมีชีวิตที่แปด ถ้าเราเจอจะไปบอกนะ
- สิ่งมีชีวิตที่สิบห้า กำลังติดโรคมาจากเพื่อนแย่จิงๆเลย

ปล. รู้สึกมันจะยาวขึ้นเรื่อยๆ
ปล. จากหัวข้อ The Exception ในหัวข้อต่อไปคือ "ชื่อจะถูกเปิดเผยกับคนที่ถาม - หมวดข้อยกเว้นในการตอบ"
                                                        เขียนเมื่อ February 16 0:29 AM
January 09

ปรากฏการณ์คน

เกิดมาทำไม
- เพื่อใช้กรรม เชื่อลัทธิกรรมเก่า ไร้ความสุข ทรมารตลอดไป ต้องชดใช้กรรม
- เพื่อหาความสุข วัตถุนิยม ไร้ทิศทาง ไร้จุดหมาย สุขที่มีทุกข์เป็นระเบิดเวลา
- เพื่ออุทิศแก่พระเจ้า คลั่งศาศนา ไร้การเลือก ถูกชักจูงไปทางที่ผิดได้ง่าย
- เพื่อเรียนรู้ พัฒนาตนเองให้สูงสุดของความเป็นมนุษย์ ได้สุขที่แท้จริง
 
ความสุขคือ การทนได้ง่าย ไม่ทุกข์ อะไรที่ยอมรับได้มันก็สุขทั้งนั้นหละเค้าว่ามันแบ่งเป็น
- กามสุข ผ่านประสาทสัมผัส บริโภคนิยม ที่ทุกคนได้รับบ้างไม่ได้รับบ้างแล้วมันก็ผ่านไป
- สมาธิสุข สุขจากจิตสงบ เมื่อทุกอย่างนิ่งสงบ ทำอะไรก็เป็นเป็นสุข
- นิพานสุข ไร้กิเลส อันนี้ไม่รู้สิ ไม่รู้จะคอมเม้นอะไร...
 
คุณสมบัติของคนที่เป็นปรากฏการณ์
- ทำในสิ่งที่รัก/ชอบ ไม่ว่าสิ่งปรากฏการณ์นั้นจะเป็นอะไรถ้ารักหรือเพียงชอบเราจะทำสิ่งนั้นได้ดีเพราะจะทนต่อความลำบากได้ง่าย
- ใช้พรสรวรรค์/พรแสวง พรสรวรรค์มันเป็นแนวทางที่ช่วยให้เราหาหัวข้อข้างบน แต่การแสวงเองเป็นส่วนสำคัญมากกว่า
- ซื่อสัตย์ต่อตนเอง/หน้าที่ ทำสิ่งต่างๆ ได้อย่างตรงไปตรงมา ยึดมั่นในหน้าที่ของตนเอง
- คุณธรรม/จริยธรรม หัวข้อที่จะทำให้พบสิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิต และประสบความสำเร็จ
 
เศรษฐกิจพอเพียง
- ทำอะไรให้มีเหตุผล มีหลักการ มีแนวทาง เป็นไปได้
- ทำอะไรพอประมาณ รู้ตนเอง อยู่ในความพอดี
- ทำอะไรให้มีภูมิคุ้มกัน รู้จักคิดถึงอนาคต รู้ถึงความเสี่ยง
- บนความมีจริยธรรม ทำสิ่งที่ถูกที่ควร

ปล.ดู ธรรมมะๆ เน้อะ...
เอาเถอะอยากพิมพ์ ฟังมาแล้วก็มาคอมเม้นเอา
เพราะถ้าเราคิดเองมันจะโรคจิตกว่านี้เยอะ อิอิ
January 01

Wish

           อยากเขียนอะไรสักอย่าง
                                                    อยากบ่นอะไรสักคำ
                       อยากเล่าอะไรสักเรื่อง
                                                                    อยากทำอะไรสักเวลา
  อยากคิดอะไรสักแบบ
                                           อยากเป็นอะไรสักที
          
       อยากเจอสิ่งที่อยากเห็น
                                                     อยากได้ยินสิ่งที่คนอื่นพูด
                 ทุกความอยากเราพร้อมหมดแล้ว

                                                            แค่ใครจะพร้อมกับเราบ้างน้า...
            เขียนในสิ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้  

                                                    บ่นบางคำที่ไม่มีใครเคยได้ยิน
                        เล่าเรื่องที่ไม่เคยออกจากปาก
                                                                       ทำสิ่งที่ไม่เคยทำ
     คิดอย่างที่ใจต้องการ
                                              เป็นในสิ่งที่ต้องการ
                   เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น
                                                            ได้ยินสิ่งที่อยากรู้

ปล. Happy new year 2007 กันนะคับ
ปล. เรารูปจากมือถือเราไปดูเล่นก่อนละกัน

http://picasaweb.google.com/qulraf
November 26

มุมมอง

แต่ละคนมีมุมมองที่แตกต่าง
               บางครั้งความคิดเล็กๆของคนๆหนึ่ง
                                ส่งผลกระทบมากมายกับอีกคนหนึ่ง
                                                         แต่ไม่น่าเชื่อว่าความคิดบางคน
                                                                              มองบางสิ่งได้แคบเช่นนั้นเลยหรือ
                                                                                                     ทำไมคิดหรือตัดสินอะไรอย่างนั้น
                                                                                                                         หรือว่าที่เรารู้สึกแบบนี้อาจเป็นเพราะว่า
                                                                                                                                             เราก็มองอะไรแคบเฉกเช่นเดียวกัน
                                                                                                       ความรู้สึกที่แตกต่างมาสามารถสร้างสิ่งต่างๆ ได้มากมาย
                                                                               อาจเป็นสิ่งที่ดีหรือแย่สุดๆ ได้เช่นกัน
                                              ความสนุกของคนๆหนึ่งอาจจะมีผลกระทบต่ออีกคน
                            อย่างมิอาจจะคาดเดาได้ก็เป็นได้
                                             แต่จะมีสักกี่คนที่จะยอมรับและเผชิญกับมัน
                                                                      บางคนเลือกวิ่งหนีบางคนเลือกซ่อนเอาไว้
                                                                                           บางคนปล่อยมันค้างคาไว้ที่ส่วนลึกของจิดใจ
                                                                                                                    แต่บางคนรับรู้และปล่อยมันออกไป
                                                                                            สักกี่คนที่จะใส่ใจคนอื่นอย่างจริงใจ
                                                                    มีกี่คนรู้จักตัวตนของตัวเองอย่างจริงจัง
                                                หรือขอเพียงแค่เคยอยากรู้
                                                            สำหรับคนที่กล้าจะรับรู้สิ่งต่างๆ
                                                                                   โดยสามารถยอมรับทุกอย่าง
                                                                   ไม่ว่าสิ่งๆ นั้นจะแย่แค่ไหน
                                                                         นั้นคือคนที่เรายอมรับอย่างจริงใจ
                                                                                                                                                           แด่ความเปลี่ยนแปลง

                                                                                                                                                           แด่ความไม่แน่นอน
November 13

คำถาม

-----------------------  ส่ ว น ลึ ก สุ ด ข อ ง จิ ต ใ จ เ ร า ผู้ ใ ด จั ก เ ข้ า ถึ ง --------------------------------

ทำไมนานๆ ถึงมาเขียนที่เนี้ย ?    ทำไมนานๆ ทีถึงจะคนรู้จักสักคนละ ?  ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ ?        ทำไมต้องถามละ ?       
  ทำไมมาอ่านที่เขียนละเนี้ย ?       ทำไมถึงจะเป็นเพื่อนกันได้ละ ?       ทำไมไม่เป็นแบบนั้น ?         ทำไมต้องตอบละ ?
    ทำไมมาเขียนละเนี้ย ?              ทำไมต้องเป็นเพื่อนละ ?              ทำไมต้องไปสนใจ ?           ทำไมมาถามละ ?
      ทำไงถึงจะอยากเขียนละ ?          ทำไมถึงอยากเป็นเพื่อนละ ?          ทำไมต้องเป็นอย่างนั้น ?      ทำไมถึงอยากถามละ ?

      ทุกอักษรมีที่มาใครจักรู้             ทุกคนมีความเด่น                      ทุกอย่างมีสองด้าน             ทุกคนอยากรู้
    ทุกอารมณ์มีพลังใครจักเห็น        ทุกเพศมีความสามารถ                ทุกสถานการณ์มีทางออก       ทุกคนอยากเห้น
  ทุกสัมผัสมีความคิดใครจักเป็น     ทุกวัยมีความคิด                      ทุกเหตุมีผล                     ทุกคนอยากเป็น
ทุกความคิดเห็นเป็นตัวตน          ทุกชีวิตมีความหมาย                 ทุกสิ่งมีข้อยกเว้น               ทุกคนอยากเข้าใจ

-----------------------  ส่ ว น ลึ ก สุ ด ข อ ง จิ ต ใ จ เ ร า ผู้ ใ ด จั ก เ ข้ า ถึ ง --------------------------------
May 20

ทางเลือก

///////////////////                                                        \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
////////////////            ///////////////////                   \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\             \\\\\\\\\\\\\\\\
//////////                               เคยไหมที่ต้องทะเลาะกับตัวเอง                                  \\\\\\\\\\\\
/////                                                                                                                       \\\\\\
เมื่อความเชื่ออย่างนึง.................................................................ขัดแย้งกับความรู้สึกอีกอย่างนึง
เหตุผลกับอย่างนึง..........................................................ผลลัพธ์ที่จะตามมาอีกอย่างนึง
ความถูกต้องอย่างนึง......................................แต่เป็นความผิดอีกอย่างนึง
สิ่งที่ควรทำอย่างนึงกับ.......................สิ่งที่อยากทำอีกอย่างนึง
ทำเพื่อตัวเองอย่างนึงหรือ.....ทำเพื่อคนอื่นอีกอย่างนึง
อยากพูดอย่างนึงแต่สิ่งที่ได้เป็นอีกอย่างนึง
เมื่อทางเลือกเกิด

                                                                จะทำไงได้ในเมื่อต้องเลือก..................
                                            ถ้าต้องเลือกอะไร...........                ขอให้เลือกในสิ่งที่ดีที่สุดให้กับคนที่ดีที่สุด
                             ถ้าต้องทำอะไร...........                                            ขอให้ทำสิ่งที่คนอื่นเสียใจน้อยที่สุด
                                     ถ้าต้องพูดอะไร....                                              ขอให้คนอื่นรู้สึกดีที่สุด
                                          แต่ว่าจะเอาอะไรมาวัด                            ว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดละ
                                                                                      สิ่งที่ดีที่สุดของเราหรอ
                                                                   หรือสิ่งที่ดีที่สุดของคนอื่น
                                                                       ต้องเลือกอะไรละ                    
                                                                      .....................
                                                                      .....................
 
มันก็อาจจะเป็นแค่ทำสิ่งที่คนอื่นยอมรับได้หรือเข้าใจได้ก็คงพอนะ
ถึงอาจะรู้สึกไม่ดีบ้างแต่ก็คงทำสิ่งที่คนอื่นรับไม่ได้
แล้วเมื่อถึงเวลาและจังหวะที่เหมาะสม
มันอาจจะกลายเป็นทั้ง
เราและคนอื่นๆ
จะได้สิ่งที่ดี
ที่สุด
ร่วม
กัน
..
.
 
แด่ความคิดที่ฟุ้งซ่าน 
แด่ความหวังจากความฝัน    
แด่ความพยายามที่จะค้นหา.........

ปล.แต่ถ้าต้องเลือกอะไรที่มีเราเข้าไปเกี่ยวด้วย
ขอทีนะช่วยเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง
เพราะเรารับได้ทุกอย่าง
และสิ่งที่ดีที่สุดของเราคือ
การที่เห็นคนอื่นได้สิ่งที่ดีที่สุด
May 04

หมุนเวียนกันไป

อากาศแปรปรวน ร้อนหนาวฝนตก
ชีวิตก็ยังทำเนินต่อไป กับความสับสนวุ่นวาย
ทั้งๆ ที่ทุกอย่างผ่านไปยังเรียบง่าย
แต่ก็มีเรื่องให้สะกิดใจอยู่เรื่อยไป

ทุกก้าวแห่งความฝันนั้นมีเหตุ
ทุกหนทางของความคิดนั้นมีผล
ทุกอุปสรรคคือความก้าวหน้า
ทุกปัญหาคือประสบการณ์

กาลเวลาพิสูจน์อะไร
เวลามันทำงานยังไง
มันก็แค่สิ่งที่เราตั้งขึ้นมา
แต่ที่แน่ๆ มันทำให้
ปาฎิหารย์บางอย่างเป็นจริงได้
ขอแค่มีเวลามากพอ
1 ในหลายล้านล้านล้าน ยังเกิดได้เลย
มนุษย์เรานี้ไงหละ...

เพราะฉนั้นไม่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้
ขอแค่เรารับรู้ ใส่ใจ แต่ไม่ยึดติด
แล้วหนทางที่ดีจะรออยู่ข้างหน้า
ทุกปัญหามีทางออก
ไม่เชื่อหรอ... อย่างน้อยก็ทางที่เข้ามาไง

แด่ความเรียบง่าย
แด่ความสับสน
แด่คนชังฝัน
March 31

หยุด...เพื่อก้าวต่อ

คนหนึ่งวิ่งตาม . . . อีกคนวิ่งหนี
คนหนึ่งฟุ้งซ่าน . . . อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด
คนหนึ่งสนใจ ใส่ใจดูแล เป็นห่วง . . . อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า
คนหนึ่งโทรไปแล้วหาเรื่องคุย . . . อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง
คนหนึ่งอยากเจอนานๆ ทีก็ยังดี . . . อีกคนทำงาน ไม่ว่างอยากพัก
คนหนึ่งคิดถึงอีกคน . . . แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรู้
คนหนึ่งเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา . . . อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป
บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เขารักและเป็นห่วงคุณบ้าง
อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เขาทำให้คุณไม่มีค่า
อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เขาให้ไม่มีความหมายอะไรเลย
อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ
ขอจงดูแลความรู้สึกของคนข้างๆ คุณบ้าง
อย่าให้ความรู้สึกดีๆ ต้องจางหายไป
คุณควรจะเริ่มรักคนอื่นบ้าง
หันกลับไปมองสิ่งที่คุณไม่เคยเห็นบ้าง
ก่อนที่จะหวังให้คนอื่นมารักคุณ
 
อย่าเสียน้ำตาให้กับคนที่ไม่เคยเสียน้ำตาให้คุณ
เพื่อนที่ดีนั้นหายากแต่ยากกว่าในการจะลาจาก
และเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมเลือน
คุณไปได้ไกลเท่าที่คุณผลักดันตัวเองได้
การกระทำดังกว่าคำพูด
อย่าให้อดีตยึดคุณไว้
คุณจะพลาดสิ่งดีๆที่จะผ่านมา
ชีวิตนั้นสั้นนักถ้าครั้งหนึ่งในชีวิตคุณไม่หยุดมองดูมัน
ให้กว้างๆ ทั่วๆ สักครู่คุณจะพลาดมัน
สัมพันธภาพที่แท้จริงไม่มีวันจบสิ้น
เพื่อนจะคงอยู่ตลอดไป
เพื่อนที่ดีเหมือนดวงดาวคุณจะไม่ได้เห็นพวกเขา
ตลอดเวลาแต่คุณจะรู้ว่าเขาอยู่ที่นั่นเสมอ
อย่าขมวดคิ้วเลยเธอไม่เคยรู้หรอกว่า
มีใครบางคนหลงรักรอยยิ้มของเธอ
คนส่วนมากผ่านมาและผ่านไปในชีวิตคุณ
แต่มีเพียงเพื่อนเท่านั้นที่ทิ้งรอยเท้าไว้ในหัวใจคุณ
February 13

มันน้อยเกินไป

ลองมองดูตัวเองสักนิด แล้วพิจารณาว่า...

แต่ละวัน คุณใช้เวลาที่มีได้คุ้มค่าเพียงไร...

มันไม่สำคัญหรอกว่า คุณมีเวลามากน้อยเท่าไร...

ถ้าหากไม่รู้จักใช้มันให้คุ้มค่าและเป็นประโยชน์...

สุดท้ายแล้วมันก็จะผ่านไปโดยไม่ย้อนกลับ...

และคุณก็ไม่มีสิทธิอ้างกับใครได้เลยว่า...

คุณมีเวลาไม่พอ เมื่อสิ่งต่างๆกำลังดำเนินไป...

ถ้าเราทำบางอย่าง อย่างสุดความสามารถของเราแล้ว...

ถึงแม้ผลของมันจะเลวร้ายเท่าใด แย่แค่ไหน...

แต่เราก็ไม่เห็นต้องไปเสียใจกับมัน...

อย่างน้อยก็ได้เคยพยายามที่จะทำ...

ไม่มีคำว่าเวลามันน้อยเกินไป...

มีแค่คำว่าคุณใช้มันเป็นแค่ไหน...